So funktionieren die Zahlen auf Polnisch
Von 0 bis 10 hat jede Zahl ein eigenes Wort: zero, jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem, dziewięć, dziesięć. Von 11 bis 19 enden die Zahlen auf -naście: jedenaście, dwanaście, trzynaście … dziewiętnaście.
Die Zehner haben zwei Endungen: dwadzieścia (20), trzydzieści (30) und czterdzieści (40) enden auf -dzieści, ab 50 heißt es -dziesiąt: pięćdziesiąt, sześćdziesiąt … dziewięćdziesiąt. Der Einer folgt getrennt: dwadzieścia jeden, czterdzieści pięć.
Bei den Hundertern sind sto (100) und dwieście (200) eigene Wörter, 300 und 400 enden auf -sta (trzysta, czterysta), ab 500 auf -set: pięćset. Tausend heißt tysiąc, danach tysiące (dwa tysiące) und ab fünf tysięcy (pięć tysięcy). Eine Million ist milion.
Polnische Zahlen richten sich nach Geschlecht und Fall: dwa koty, aber dwie kobiety. Nach Zahlen ab fünf steht das Substantiv im Genitiv Plural: pięć kotów. Für Gruppen von Personen gibt es außerdem eigene Formen wie dwaj panowie oder dwoje dzieci.
Die Ordnungszahlen bis zehn sind pierwszy, drugi, trzeci, czwarty, piąty, szósty, siódmy, ósmy, dziewiąty, dziesiąty. Sie werden wie Adjektive dekliniert.