Learn Włoski free in your browser

Włoski jest językiem ojczystym około sześćdziesięciu pięciu milionów osób. To język urzędowy Włoch, San Marino i Watykanu oraz jeden z czterech języków narodowych Szwajcarii, używany przede wszystkim w kantonie Ticino i w części Gryzonii. Do tego dochodzą milionowe społeczności potomków emigrantów w Argentynie, Stanach Zjednoczonych, Brazylii, Kanadzie, Australii i Niemczech. Ucząc się włoskiego, wchodzisz też do świata Dantego, opery i renesansu, a przy okazji do terminologii muzycznej: od „allegro” po „crescendo” muzyka klasyczna mówi po włosku dosłownie.

Włoski zapisuje się niemal całkowicie fonetycznie. Gdy poznasz kilka reguł, przede wszystkim zmiękczanie c i g przed e oraz i, a także dwuznaki ch, gh, gn, gl i sc, czytasz na głos poprawnie już w pierwszym tygodniu. Siedem samogłosek brzmi zawsze czysto i wyraźnie, bez osłabiania do angielskiego szwa. Kluczowa jest natomiast długość spółgłosek: „pala” (łopata) i „palla” (piłka) różnią się wyłącznie długością l, a to zmienia znaczenie. Każdy rzeczownik ma rodzaj, liczbę mnogą tworzy wymiana samogłoski (libro na libri), a zaimki osobowe zwykle się pomija, bo końcówka czasownika sama wskazuje osobę.

Amerykański Foreign Service Institute zalicza włoski do kategorii I, czyli do najbardziej przystępnych języków obcych, i szacuje od sześciuset do siedmiuset pięćdziesięciu godzin nauki do poziomu zawodowego. Ty masz przy tym atuty, których nie ma większość uczących się. Włoski nie odmienia rzeczowników przez przypadki, akcent pada najczęściej na przedostatnią sylabę tak jak w polszczyźnie, samogłoski są czyste, podwójne spółgłoski znasz z wyrazów typu „wanna” czy „lekki”, a pomijanie zaimka osobowego jest ci równie naturalne jak w zdaniu „mówię”. Prawdziwym wyzwaniem są rodzajniki, których polski w ogóle nie zna, zgoda przymiotnika z rzeczownikiem oraz congiuntivo, niezbędny od poziomu B1.

Osiemdziesiąt lekcji Languli od A1 do B2 układa się zgodnie z naturalną progresją włoskiej gramatyki. A1 zaczyna od alfabetu i reguł czytania, B2 kończy pełnym systemem trybu łączącego i okresem warunkowym. Fiszki w systemie Leitnera z pięcioma przegródkami sprawdzają się tu wyjątkowo dobrze, bo rodzajnik trzeba zapamiętać razem ze słowem: „il libro” i „la casa” wchodzą w nawyk dzięki powtórkom rozłożonym w czasie. Trening wymowy w przeglądarce ocenia samogłoski i spółgłoski podwojone na bieżąco, więc pary takie jak „nono” (dziewiąty) i „nonno” (dziadek) możesz ćwiczyć celowo. Nagrania nie są zapisywane, a korzystanie nic nie kosztuje.