hello
χέλοΓεια σου
«Γεια σου» είναι συνήθως η πρώτη έκφραση που μαθαίνει κανείς σε μια νέα γλώσσα, και κάθε γλώσσα τη χρησιμοποιεί λίγο διαφορετικά. Στα ελληνικά διαλέγουμε ανάμεσα σε «γεια σου» και «γεια σας»· πολλές άλλες γλώσσες κάνουν παρόμοιες διακρίσεις αλλιώς. Εδώ ακούς τον χαιρετισμό σε 26 γλώσσες, με προφορά γραμμένη για ελληνικό αυτί, και μαθαίνεις πού πέφτει ο τόνος και ποιοι ήχοι λείπουν εντελώς από τα ελληνικά.
hello
χέλοΓεια σου
Η ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει το «γεια σου» από το «γεια σας» — μια διάκριση που βοηθάει αμέσως αλλού. Στα ρωσικά το «здравствуйте» είναι αυστηρά επίσημο, ενώ στα κορεατικά το «안녕하세요» είναι η ασφαλής επιλογή· ανάμεσα σε φίλους ακούγεται το πιο σύντομο «안녕», σχεδόν όπως εμείς κόβουμε το «γεια σου» στο απλό «γεια».
Αλλού η επισημότητα φαίνεται στην περίσταση, όχι στη λέξη. Το αυστριακό «Griaß di» είναι ανεπίσημο, ενώ στη Γερμανία το «Hallo» ταιριάζει σχεδόν παντού. Το τουρκικό «merhaba» και το συριακό αραβικό «مرحبا» χρησιμοποιούνται επίσης ευρέως, χωρίς την αυστηρότητα της ρωσικής φόρμουλας.
Τα ελληνικά δεν έχουν τον ήχο h — το πλησιέστερο είναι το πιο σκληρό χ. Γι' αυτό το αγγλικό «hello» και το γερμανικό «Hallo» θέλουν μια ελαφριά τριβή στον λαιμό, όχι το βαρύ ελληνικό χ. Στο ισπανικό «hola» το h δεν προφέρεται καθόλου — μένει το «όλα», με τόνο στην πρώτη συλλαβή.
Άλλη παγίδα είναι οι δίφθογγοι, ανύπαρκτοι στα ελληνικά, όπου κάθε φωνήεν προφέρεται καθαρά και μόνο του. Το αγγλικό «hello» κλείνει με κατάληξη -ου, το δανέζικο «hej» με κοφτό, στριγγό ήχο (stød) χωρίς αντίστοιχο στα ελληνικά, και το κινέζικο «你好» δεν έχει καν τονισμό — η σημασία αλλάζει ανάλογα με το αν η φωνή ανεβαίνει ή κατεβαίνει.
Επειδή στα ελληνικά κάθε γράμμα προφέρεται, οι Έλληνες τείνουν να προφέρουν και ήχους που αλλού σιωπούν. Στο γαλλικό «salut» το τελικό t δεν ακούγεται, όμως πολλοί το προσθέτουν από συνήθεια. Το ίδιο γίνεται με το ισπανικό «hola»: το αρχικό h μένει βουβό, και το να το προφέρεις είναι το πιο συχνό λάθος σε αυτή τη λέξη.
Δεύτερο λάθος αφορά τον τόνο. Στα ελληνικά ο τόνος πέφτει συχνά στην παραλήγουσα, και πολλοί μεταφέρουν τη συνήθεια αλλού. Στο ρουμανικό «salut» ο τόνος πέφτει στη λήγουσα (σα-λούτ), όχι στην αρχή, ενώ στο πορτογαλικό «olá» ο τόνος είναι επίσης στο τέλος (ο-λά) — και στις δύο γλώσσες ο τόνος στην αρχή είναι το πιο συχνό λάθος.
Τη γλώσσα που μαθαίνεις τη διαλέγεις στην εφαρμογή – είναι ανεξάρτητη από τη γλώσσα του ιστότοπου.
Έχετε ήδη λογαριασμό; Σύνδεση
Με την εγγραφή αποδέχεστε τους Όρους Χρήσης και την Πολιτική Απορρήτου.