hello
he-LOOHallo
“Hallo” zeg je in het Nederlands zo’n beetje overal, van de supermarkt tot een sollicitatiegesprek. In veel andere talen ligt dat anders: een formele groet voor vreemden, een informele voor vrienden. Op deze pagina hoor je “hallo” in 26 talen, met IPA-uitspraak, en lees je wanneer je welke vorm gebruikt, welke klanken voor Nederlandse oren vreemd zijn en welke fouten Nederlandstaligen het vaakst maken.
hello
he-LOOHallo
In het Nederlands maakt “hallo” niet veel uit wie je tegenover je hebt. Dat is lang niet overal zo. In het Italiaans is “salve” juist de formele variant — in de tabel vertaald als “goedendag (formeel)” — terwijl je vrienden eerder met het informelere “ciao” groet, een woord dat hier niet eens in de tabel staat.
Ook informeel en formeel lopen uiteen. In het Oostenrijks-Duits is “Griaß di” de vertrouwde groet onder bekenden, terwijl het Russisch met “здравствуйте” een formele hallo heeft voor wie je nog niet kent. Kijk dus even wie er voor je staat voordat je automatisch je Nederlandse “hallo” gebruikt.
Het Arabische “مَرْحَبًا” (marˈħaban) heeft de klemtoon op de middelste lettergreep, en juist daar zit ook een ħ-achtige keelklank die dieper in de keel ontstaat dan de Nederlandse ch. Nederlandstaligen leggen de klemtoon van nature graag vooraan, dus hier is opletten geblazen.
Grappig genoeg klinkt de h in het Chinese “你好” (ni˧˥ xɑʊ̯˨˩˦) bijna als de Nederlandse ch in “acht” — dezelfde schurende keelklank, nu gevolgd door tonen in plaats van klemtoon: eerst stijgend, dan dalend-stijgend. Het Deense “hej” (hɑjˀ) heeft weer een heel ander addertje onder het gras: de stød, een korte afknijping van de stem die het Nederlands niet kent.
De meest gemaakte fout is dat Nederlandstaligen overal dezelfde vlotte hallo verwachten. Wie in Wenen tegen een onbekende oudere zomaar “Griaß di” gebruikt in plaats van iets formelers, klinkt al snel te familiair — vergelijkbaar met een Nederlander die een vreemde ineens met “hoi” begroet in een deftige setting.
Bij de uitspraak leggen Nederlandstaligen de klemtoon graag vooraan, zoals in hun eigen “hallo”. Bij het Griekse “γεια σου” (ˈʝa su) klopt dat toevallig, maar de ʝ is geen Nederlandse g: hij klinkt lichter en meer voorin de mond, terwijl de Nederlandse g achter in de keel wordt gevormd.
De taal die je leert kies je in de leer-app – die staat los van de interface.
Heb je al een account? Inloggen
Door je aan te melden accepteer je onze Voorwaarden en Privacybeleid.