excuse me
iks-KYUZ miAffedersiniz
Türkçede “affedersiniz” tek kelimeyle iki farklı işi görür: birinin dikkatini çekmek için de, ona çarptığında özür dilemek için de kullanılır. Başka dillerde bu ikilik her zaman aynı kelimede birleşmez — kimi dilde dikkat çekme kelimesi özürden tamamen ayrılır, kimi dilde ise Japoncadaki gibi tek kelime her işe yarar. Aşağıda kelimeyi 26 dilde dinleyebilir, Türkçe okunuşunu görebilir ve hangi dilde hangi anlamın geçerli olduğunu öğrenebilirsin.
excuse me
iks-KYUZ miAffedersiniz
Portekizcede “com licença” yalnızca birinin yanından geçmek ya da dikkatini çekmek için söylenir; kelimesi kelimesine “izninizle” demektir ve özür dilemek için kullanılmaz — Portekizcede özür başka bir kelimeyle ifade edilir. Çincede ise durum tam tersidir: “对不起” doğrudan bir özür kelimesidir, sokakta birinin dikkatini çekmek için kullanılmaz.
Suriye Arapçasında “لو سمحت” kelimesi kelimesine “izin verirsen” demektir ve Türkçedeki “müsaadenizle” gibi bir dikkat çekme ifadesidir, özür anlamı taşımaz. Japoncadaki “すみません” ise tam tersi bir esneklik gösterir: hem özür dilerken hem birinin dikkatini çekerken hem de küçük bir teşekkür ederken kullanılır.
Almancadaki “Entschuldigung”da “ş” sesi Türk kulağına zaten tanıdıktır, ama vurgu ikinci hecede, yani “ent-ŞUL-...”dadır — Türkçenin alıştığı son hece vurgusuyla çelişir. Lehçedeki “przepraszam” ise kelime başında pş- gibi duyulan sert bir ünsüz kümesiyle başlar; ortasındaki “ş”ye yakın ses tanıdık olsa da bu başlangıç kümesi Türkçede hiç yoktur.
Gerçek yabancılık burnundan çıkan ünlülerde: Portekizcedeki “licença”da õ ve ẽ gibi genizden söylenen ünlüler Türkçede karşılığı olmayan seslerdir. Suriye Arapçasındaki “لو سمحت”de de boğazın derininden çıkan bir ünsüz var — Türkçenin hiçbir sesiyle örtüşmeyen, tamamen yeni bir boğumlanma noktası.
İtalyancadaki “scusi” sk- ile başlar; Türkçe kelime başında böyle bir ünsüz çiftine izin vermediği için bu kelime genellikle “sıkuzi” gibi araya bir ünlü sıkıştırılarak söylenir. Doğrusu, s ve k’yi hiç ünlüsüz, tek solukta birleştirmektir.
İkinci hata vurgu yeridir: Rusçadaki “извините” üçüncü hecede, “-ни-”de vurgulanır, ama Türkçe konuşanlar alışkanlıkla vurguyu son heceye kaydırır. Ayrıca Rusçadaki “yumuşak” ünsüzler — v, n ve t’nin ince söylenişi — Türkçe konuşanlar tarafından genellikle fark edilmeden sert biçimde telaffuz edilir.
Öğreneceğin dili uygulamada seçersin – arayüz dilinden bağımsızdır.
Zaten hesabın var mı? Giriş yap
Kaydolarak şunları kabul edersin: Koşullar ve Gizlilik Politikası.